Çocukların okuldaki başarısı, zor öğrenme görevleri karşısında gösterdikleri ısrarlar ve karşılaşabilecekleri çeşitli akademik aksilikleri aşma yetenekleriyle desteklenir. Bu nitelikleri geliştirmek, öğrencilerin akademik zorlukları aşmalarına yardımcı olabilir ve uzun vadeli eğitim başarılarını destekler. Peki ısrar ve dayanıklılık derken gerçekten neyi kastediyoruz? Bu nitelikler sınıflarda ve öğrenme ortamlarında nasıl görünüyor? Öğrencilerin ısrar edip etmediğini ya da aksiliklere karşı gerçekten ne kadar dirençli olduklarını nasıl ölçebiliriz?

Ulusal Bilim Vakfı tarafından finanse edilen çok kurumlu işbirlikçi yapay zeka ulusal enstitüsü INVITE'ın bir parçası olarak, özellikle bilgisayar bilimi dersleri bağlamında akademik başarı için gerekli olan azim, dayanıklılık ve iş birliği becerilerini geliştirmelerinde K-12 öğrencilerini desteklemek için teknoloji destekli yaklaşımları araştırıyoruz.

Son zamanlarda, ekibimiz bu hedefe doğru önemli bir ilk adımı attı; azimcilik ve dayanıklılığın nasıl tanımlandığını ve nasıl ölçülebileceğini anlamaya çalıştı. Bunu yapmak için, süreklilik veya dayanıklılık ölçütleri için geçerlilik kanıtı sağlayan ve her yapının nasıl tanımlandığını, her ölçümün özelliklerini ve teknik kalitesini inceleyen 70'ten fazla yayını inceledik. Bu özelliklere dair net operasyonel tanımlara ve uygun şekilde güvenilir anketlere ve göstergelere sahip olmak, öğrenme ortamlarının veya müdahalelerin öğrencilerin ısrarı ve dayanıklılığını nasıl desteklediğini veya desteklemediğini anlamak için gereklidir.

Süreklilik ve dayanıklılığı tanımlamanın çeşitli yolları vardır. Bu iki yapının eğitim ve psikolojik çalışmalarını incelediğimizde, tanımları konusunda uzlaşma eksikliği ortaya çıktı. Bazen, ısrarlılık dayanıklılığın bir parçası olarak görülür veya tam tersi olarak görülür ve bazı yazarlar bunları birbirinin yerine ele alır.

Yayınlanan tanımların yelpazesini değerlendirdikten sonra, her yapının en önemli yönlerini kullanarak kalıcı ve dayanıklılık için aşağıdaki tanımlara odaklandık.

• Süreklilik, zorluklara veya zorluklara rağmen hedefe yönelik bir görevi tamamlamak için sürekli çaba gerektirir.
• Dayanıklılık, zorluklardan toparlanmak veya toparlanmak ve başarılı sonuçlar elde etmek için uyarlanabilir başa çıkma davranışları ve stratejileri kullanma sürecini içerir.

Bu tanımlar, sınıf seviyeleri arasında (örneğin, mezun olma azmı veya daha akut olumsuz çocukluk deneyimleri karşısında dayanıklılık) yerine görevler içinde ısrara ve akademik öğrenme bağlamında dayanıklılık üzerine odaklanır.

Süreklilik ve dayanıklılık ölçümüne yönelik yaklaşımlarda önemli çeşitlilik gözlemledik. Önceki araştırmalarda bildirilen ölçütlerin çoğu kendi raporlama anketleriydi. Bu enstrumanlar uzunluk ve derinlik açısından farklılık gösterir; bazıları tek bir boyutu (örneğin ısrarcılık) kapsarken, diğerleri birden fazla boyutu kapsar (örneğin, özetkinlik, ustalık yönelimi ve uyarlanabilir davranışlar gibi motivasyon yapılarının daha geniş bir incelemesinde birkaç alt ölçekten biri olarak davamlılık). Bu ölçümler, öğrencilerin tipik davranışlarını kalıcı veya dirençli olma eğilimlerinin kanıtı olarak raporlamalarına olanak tanır. Bu, başladıkları görevleri bitirme olasılıklarının ne kadar olduğunu, başa çıkma davranışlarını kullanma olasılıklarını veya aksilikler nedeniyle raydan çıkma olasılıklarını raporlamayı içerebilir.

Davranışsal ölçütler, öğrencilerin öğrenme ortamlarındaki etkileşimlerinden de türetilebilir. Önceki çalışmalarda, yapılan eylem sayısı, tamamlanan görevler veya sorular ve özellikle zor problemler üzerinde harcanan zaman gibi çabayla ilgili ölçütler dahil olmak üzere birkaç davranışsal gösterge kullanılmıştır. Bazı çalışmalar, öğrencilerin görev tamamlama yolunda ilerleme kaydetmeden zaman ve çaba harcadığı verimsiz abatlılık veya "tekerlek dönme" ölçümlerini bile incelemiştir. Bu durumlar öğrenme ortamlarında tespit edildiğinde, eğitimciler istedikleri anda müdahale ederek öğrencilerin öğrenme yolculuklarını daha verimli yollarla sürdürmelerine yardımcı olabilirler.

Dayanıklılık için birçok kendi kendine bildirim ölçütü gözlemlemiş olsak da, K-12 öğrencileriyle yapılan önceki araştırmalarda sadece bir davranışsal dayanıklılık göstergesi örneği gözlemledik. Bu gösterge, öğrencilerin dört zor problemi gördükten sonra üç kolay problemdeki performanslarına dayanıyordu ve bu durum dayanıklılık tanımımızı tam olarak yansıtmıyor. Uygun davranışsal ölçütlerin eksikliği, dayanıklılık sürecini bir süreç olarak ele almamız göz önüne alındığında özellikle endişe vericidir ve bu durumun zamanla gösterilen uyarlanabilir başa çıkma davranışlarıyla en geçerli şekilde gözlemlenebileceğini öne sürer. Araştırmacıların, öğrencilerin öğrenme ve değerlendirme sistemlerindeki uzun vadeli etkileşimlerinden elde edilen dayanıklılık kanıtlarını değerlendirme yöntemlerini araştırmaya devam etmelerini ve öğrencilerin eğitim yolculuklarında dayanıklılık süreçlerinin nasıl tespit edilip desteklenebileceğini daha iyi anlamalarını öneriyoruz.

Bu incelemenin, öğrenci özelliklerinin öğrenmedeki rolünü anlamaya ilgi duyan diğer araştırmacılar için bir kaynak olmasını umuyoruz. Ayrıca, ETS Araştırma Enstitüsü bünyesinde bu bulguları geliştirmeyi hedefliyoruz; bu bulguları inceleyerek bu faktörlerin öğrencilerin anlamlı değerlendirme görevlerine katılımını ve performansını nasıl etkilediğini daha iyi değerlendiriyoruz ve bu yapılar verilerinin değerlendirme bağlamlarında dinamik kişiselleştirmeyi desteklemek için nasıl kullanılabileceğini daha iyi değerlendiriyoruz.

İncelenen tanımlar ve önlemler hakkında daha fazla bilgi için, Frontiers in Education'dan tam makalemize (açık erişime açık) erişebilirsiniz.