Engelliler ve Sağlıkla İlgili İhtiyaçlar
Daha fazla bilgi için aşağıdaki bir seçeneği seçin.
Bu yönergeler , kapsamlı bir tanı raporunun bileşenlerini, yani psikolojik, psikoeğitimsel, nöropsikolojik vb. unsurları gözden geçirir. ETS'nin lisansüstü veya mesleki lisans sınavlarına girmeyi planlayan engelli bireyler için tanı raporları yazan değerlendiriciler için faydalı olacaktır. Değerlendiriciler, belirli engeller için ETS'nin Dokümantasyon Kılavuzlarını inceleyerek işleme gecikmelerini önlemeye yardımcı olabilirler.
Belgeler okunabilir olmalı (İngilizce olarak yazılı veya bastırılmış), tarihli ve imzalı olmalıdır. Değerlendirme işlemcisinin adı, unvanı ve mesleki yetkinliklerini (derece ve lisans veya sertifika numarası), test sahibinin kimlik bilgilerini (tam isim ve doğum tarihi) ve değerlendirme bulguları ile önerilerinin dayandığı bilgi kaynaklarını (örneğin, klinik görüşmeler, kendi bildirim ve üçüncü taraf anketleri, psikometrik testler, ilgili eğitim veya tıbbi kayıtlar) içermelidir. vb.). Tele-değerlendirme yoluyla yapılan değerlendirmeler için lütfen ETS Tele-Değerlendirme Rehberi'ne (PDF) bakınız.
Belgeler, bir sınav sahibinin engellilikle ilgili işlevsel sınırlamalarını, standart bir testin yaşam etkinliğine doğrudan uygulandığı için ele almalıdır. Bunu kolaylaştırmak için, ETS dahil çoğu test kurumu, engellilik belgelerinin önerilen yeniliği hakkında yönergeler sunar. Genel olarak, tüm engellilik kategorileri için, sınav sahibinin uzun süreli engellilik geçmişine dair bilgiler çok önemlidir ve belgeler, engelliliğin mevcut test durumuna ilişkin işlevsel etkisini doğrulamalıdır. Öğrenme güçlükleri (LD), DEHB veya otizm spektrum bozuklukları (ASD) için, son 5 yıl içinde tamamlanan ve/veya test sahibi en az 16 yaşında olduğunda yapılan tanı değerlendirmesi faydalı olabilir. Psikiyatrik engeller, travmatik beyin yaralanmaları (TBI) ve ilaç veya tedavilerle daha değişken veya değiştirilebilen diğer engeller için, düzenleme talebinden itibaren 1 yıl içinde tarihlenen belgeler (yani mektup/rapor) genellikle sınav sahibinin engellilikle ilgili fonksiyonel sınırlamalarının mevcut test durumunda işlevsel etkisinin iyi anlaşılmasını sağlar. Travmatik beyin yaralanması, edinilmiş beyin hasarı veya 1 yıldan fazla önce gerçekleşmiş beyin ameliyatı için, olayın gerçekleşmesinden 1–3 yıl sonra belgelenme faydalı olabilir. Eğer engellilik kalıcı bir sağlık veya duyusal bozukluksa (örneğin, serebral felç, körlük vb.), nitelikli bir uzman tarafından sunulan gerekçe, genellikle sınav sahibinin mevcut test durumuyla ilgili fonksiyonel sınırlamalarını yeterince anlamayı sağlar.
ETS, birçok engelli teste giren kişinin taşımak zorunda kalabileceği nöropsikolojik ve psikoeğitimsel değerlendirmelerin artan maliyeti konusunda endişe içindedir. LD/DEHB çift tanısı olan VDD veya çift tanısı alan teste girenler için kapsamlı bir yeniden değerlendirme artık gerekli değildir. Bunun yerine, sınav yapan kişinin şu durumlarda bir dokümantasyon güncellemesi yeterli olabilir:
Bir dokümantasyon güncellemesi belirtildiğinde, genellikle daha önceki belgeleri ve güncellenmiş bilgileri (belgeler 5 yıldan fazla eskiyse) göndermek faydalı olur. Güncelleme, engelliliğin akademik performans üzerindeki devam eden etkisini göstermelidir. Entelektüel işlevsellik genellikle yetişkinlikte stabil olduğundan, WAIS veya benzeri bir ölçüt, ilk raporda kapsanan değerlendirmede uygulanmışsa, WAIS veya benzeri bir cihazın yeniden uygulanması gerekmez. Bir dokümantasyon güncellemesi şunları içermelidir:
Yönlendirme nedeni değerlendirici tarafından açıkça belirtilmelidir. Sevk nedenini destekleyen net ve ayrıntılı bir geçmiş olmalı, mümkün olduğunca eğitim ve/veya diğer ilgili kayıtlardan doğrulayıcı veriler de bulunmalıdır. Örneğin, başarısız dersler, birden fazla tamamlanmamış ders, yavaş okuma veya düzensiz iş geçmişi olabilir. Test durumunda uyumlar gerekiyorsa ancak diğer durumlarda değilse, rapor bu ayrımı netleştirmeli ve gerekçe sunmalıdır. Yaygın tanı kriterleri, öğrenme, dikkat vb. alanlarındaki ve önemli bir yaşam aktivitesini sınırlamak zorunda olan bir engelin genellikle sınav dışında alanları da etkilediğini öne sürmektedir.
Raporda kullanılan tüm değerlendirme ölçütlerinin güvenilir, geçerli ve yaşa uygun olması ve her psikometrik ölçümün en güncel baskısının kullanılması önemlidir. Bir değerlendirici yaşa uygun olmayan bir psikometrik ölçüt kullandığında , bu rapor anlatımında belirtilmeli ve aracın kullanımının gerekçesi sunulmalıdır. Benzer şekilde, bir değerlendirici 1-2 yıl içinde bir sınavı okurursa, değerlendirmeci skorları etkileyebilecek pratik bir etki olabileceğini kabul etmelidir. Değerlendiriciler , incelenen engelin değerlendirilmesi için mevcut mesleki standartlara dikkat etmelidir. Örneğin, bu tür standartlar, WRAT gibi bir tarama ölçütünün başarının tek ölçüsü olarak kullanılmaması, ancak ek tanı ölçümlerini tamamlamak için kullanılabileceğini belirtir. Testler, değerlendiricinin değerlendirme verileriyle desteklenebilecek bir DSM (yani Amerikan Psikiyatri Derneği'nin Tanısal İstatistiksel El Kitabı) veya ICD (yani Dünya Sağlık Örgütü Uluslararası Hastalıklar Sınıflandırması) teşhisine ulaşması için yeterli olmalıdır.
Puanlar (yani tüm alt testler ve bileşik puanlar) standart puanlar, ölçeklenmiş puanlar ve/veya uygun şekilde yüzde ile bildirilmelidir. Yaş ve sınıf eşdeğeri puanlar standart puan değildir. Ek bilgi için rapor edilebilirler; ancak standart puanlar, ölçekli puanlar veya yüzde birliklerin yerine kullanılamazlar.
Tüm test bileşik ve alt test puanlarını bildirmek önemlidir. Test endeks puanları ve küme puanları sağlıyorsa, tüm bu puanlar uygun olarak raporlanmalıdır. "Ortalama" ve "ortalamanın altında" gibi nitel kategorilendirmeler faydalı olsa da, kesin değildir ve farklı bağlamlarda farklı anlamlara sahip olabilir; Gerçek puan verilerine ihtiyaç vardır. Etik klinik uygulamalara uygun olarak, değerlendiricinin engelliliğin tüm teşhisini tek bir alt test veya tek bir tutarsızlık ölçümüne dayandırmaması önemlidir. Fonksiyonel sınırlamaların nesnel kanıtı, değerlendirme pilinde aynı yeteneği ölçen birden fazla test/alt test tarafından desteklenmelidir. Benzer şekilde, nesnel veriler diğer değerlendirme yöntemleriyle (örneğin doğrudan gözlem, klinik mülakat, kayıt incelemesi, muhbir raporları vb.) elde edilen verilerle doğrulanmalıdır. Lütfen ERGENLERDE ve Yetişkinlerde Öğrenme Güçlüğünün Dokümantasyonu için ETS Kılavuzları ve ergenlerde ve yetişkinlerde Dikkat Eksikliği/Hiperaktivite Bozukluğu Belgelenmesi için ETS Yönergelerine bakınız.
Bir engelliliğin erken bir geçmişi, devam eden bir engelliliğin etkisini anlamada kilit bir faktör olabilir. Eğer ilgiliyse, değerlendiricilerin engelin sınav yapanların akademik kariyerinin başlarında tespit edildiğini ve nasıl ortaya çıktığını bildirmeleri faydalıdır. Sınava giren kişi okulda okumayı, yazmayı veya matematiksel hesaplamaları öğrenmekte zorlandı mı? İlgi veya zaman yönetimi sorunları oldu mu? Okul kayıtları var mı? Doktor notları mı? terapistin notları?, vs.? Sınav sahibinin daha önce tanımlanmamasının genellikle geçerli nedenleri vardır (örneğin, engellilik testi birçok nedenle erişilemeyen olabilir, engellilik hakkında farklı kültürel inançlar vb.). Bu durumun dokümantasyonda ele alınması faydalı olur. Belirli bir tanı için tanı kriterleri semptomların öyküsü gerektiriyorsa ve bu öykünün neden gözlemlenmediği veya bildirilmediği açıklanmıyorsa, uyum ihtiyacı belirsiz ve/veya belirlenmesi zor olabilir.
Bazı durumlarda, engelliliğin zamanla etkisini desteklemek için önceki yıllara ait tanı raporları olabilir. Test yapan kişinin kendi raporunu doğrulanmış belgelerle (örneğin, karneler, standart test raporları, ilgili tıbbi kayıtlar vb.) doğrulamak çok faydalıdır. Tıbbi geçmişler, dikkat bozuklukları, nöbetler, travmatik beyin hasarı ve eşzamanlı psikiyatrik bozukluklar ile diğer durumlar olan sınav yapanların olduğu vakalarda özellikle önemlidir. Eğer test yapan bir kişi , sakatlık yaratan durumun semptomlarını hafifletmek için ilaç kullanıyorsa, bu bilgiler değerlendirme raporunda da ele alınmalıdır. Ayrıca, test yapan kişinin tedaviye yanıtı da rapora dahil edilmelidir.
Etik klinik uygulamalara uygun olarak, tanı çoklu yöntemlerle toplanan verileri içeren ve entegre eden çoklu modal değerlendirmeye dayanmalıdır; örneğin klinik mülakat, doğrudan gözlem, psikometrik test, kayıt incelemesi ve üçüncü taraf muhbirlerden alınan bilgiler. Teşhis, kişinin bütününe bakılır. Değerlendiricinin, bir test katılımcısının hafıza, dikkat, konsantrasyon ve sürekli dikkat gerektiren değerlendirme görevlerine yaklaşım süreci hakkında yorum yapması faydalıdır. Çoğu birey için, yaygın klinik standartlarla uyumlu olarak, "eleştirilerin" belirlenmesi önemlidir (yani, belirtilen engeli taklit eden depresyon veya anksiyete gibi diğer olası tanıların dışlanması ). Ayırıcı tanı , test yapan kişinin ihtiyaçlarını daha iyi anlamayı sağlar. Test sırasında test yapan kişi ilaç kullanıyorsa, değerlendirici bunu belirtmeli ve bunun yüksek riskli bir testteki performansı nasıl etkileyebileceğini tartışmalı (yani, birçok ilacın yan etkileri bazı fonksiyonel sınırlamaları azaltırken bazılarına da yol açıyor).
Uygun olduğunda ve bireyin entelektüel işlevselliği ve işleme yetenekleri ışığında değerlendirildiğinde, tanısal başarı testi, norm grubuna göre öğrenmede önemli bir sınırlamayı yansıtmalıdır (yani göreceli bir zayıflığa kıyasla bir eksiklik). Test yapanların performansı etkileyen tüm sorunlarını ele alacak kadar sağlam bir çekirdek pil, genellikle uyumların belirlenmesi için faydalı bilgiler sağlar.
Rapor, sınav sahibinin ilgili alanlardaki mevcut akademik başarı seviyesini aktarmalıdır ; böylece sınav sahibinin işlevsel sınırlamalarının sınav alma üzerindeki etkisinin ciddiyeti ve önemi anlaşılabilir. Örneğin, okuma ve okuma hızı önemli olduğunda, profesyonel standartlar değerlendiricinin sınav sahibinin okuma oranı, kod çözme ve okuduğunu anlama yeteneğiyle ilgili değerlendirme ve bilgi sağlaması gerektiğini belirtir.
Ayrıca, değerlendiricinin raporda hem zamanlı hem de uzatılmış süreli başarı ölçütlerini kullanarak fonksiyonel etkiyi göstererek uzun sürenin test performansı üzerindeki etkileri hakkında bilgi verebilmesi de genellikle faydalı olur. Örneğin, bilgi işleme hızındaki düşük bir indeks puanı (yani, genellikle görsel inceleme süresi, tepki süresi veya hızlandırılmış adlandırma içeren ölçümlerle değerlendirilir) tek başına akademik bir eksiklik varlığını desteklemez. Hem hesaplamada hem de problem çözmede matematiksel işlevsellik ele alınmalıdır. Tanı ve değerlendirme uygulamalarındaki klinik standartlara uygun olarak, değerlendiriciler yalnızca bir veya iki farklı alt test puanının öğrenme, psikiyatrik veya nörolojik engelin varlığını mutlaka kanıtlamadığını unutmamalıdır. Bu genellikle sınav sahibinin geçmişi ve yaşanmış deneyimini entegre eden çoklu modal bir yaklaşım gerektirir; uygun olduğunda psikometrik testler de yapılır.
Raporun en önemli noktalarını özetleyen ve temel bulguları sentezleyen bir klinik özet çok faydalıdır ve şunları içermelidir: sınav katılımcısının güçlü ve zayıf yönleri; Değerlendiricinin tanı formülasyonu ve bunu destekleyen gerekçeler (örneğin, sınav sahibi hangi tanı kriterlerini karşılıyor? Başka hangi olası tanılar veya nedensel faktörler ekartı tutuldu?); Teşhisin engelliliğe yol açıp oluşturmadığına (yani, teşhisin genel olarak yaşam bağlamlarında ve özellikle test girişimiyle ilgili olarak ne gibi fonksiyonel bozukluklara yol açtığı?). Bu, nesnel veriler ve klinik gözlemlerle desteklenmelidir; Ve bu engellilikle ilgili işlevsel kısıtlamaları ele almak için hangi düzenlemeler gereklidir? Engellilikle ilgili işlevsel kısıtlama ile bu konuda önerilen düzenleme arasında doğrudan bir bağlantı kurulmalıdır. Eğer aday değerlendirme sırasında ek zaman kullandıysa, değerlendirici bu ek sürenin nasıl kullanıldığını açıklamalıdır (örneğin, materyalleri tekrar okumak mı? genellikle yavaş işleme hızı?). Yine, değerlendiricinin , uygun olduğunda sınav verenin bakış açısını ve yaşanmış deneyimini psikometrik test puanlarına da dahil etmesi önerilir; böylece sınav yapan kişi hakkında daha kapsamlı bir anlayış sağlanır.
Öneriler bireye göre uyarlanmalı ve değerlendirici tarafından verilen her uyum önerisi, belirli öyküye, test sonuçları ve klinik gözlemlere bağlı olmalıdır. Engellilikle ilgili fonksiyonel sınırlamalarla doğrudan bağlantılı olmayan uyum önerileri, sınav yapan için sınırlı fayda sağlar. Sınav veren kişi üniversitede veya işte destek hizmetleri aldıysa, bunların kampüsteki engellilik/erişilebilirlik hizmetleri ofisi, işverenin insan kaynakları ofisi vb. tarafından gayri resmi olarak verilip verilmediğini belirtmek faydalı olacaktır. Lise öğretmenleri tarafından gayri resmi konaklama sağlandıysa, bu bilgi dahil edilmesi faydalı bir bilgidir. Bir sınav sahibinin okuldaki düzenleme geçmişi, önceki 504 planı veya IEP önemli bilgiler sağlar; Ancak, yüksek riskli bir sınavda mevcut bir uyum için yeterli destek sağlamayabilirler. Buna karşılık, bir sınava giren kişinin geçmişte uyum geçmişi yoksa ancak artık uyumlar haklı görünüyorsa, değerlendirici şu anda uyum gerektiren mevcut fonksiyonel sınırlamaları açıklamalıdır. Engellilik temelli gerekçe, nesnel veriler ve klinik gözlemlerle desteklenmelidir.
Eğer uzatılmış test süresi gerekiyorsa, değerlendirici raporunun anlatımında uzatılmış test süresinin belirli bir artışı için bir öneri sunulmalıdır (örneğin, %25? %50? %100?, vb.). Bu önerinin gerekçesi, nesnel verilere ve klinik gözlemlere dayanmalıdır. Bir okuyucu, temel dört fonksiyonlu el hesap makinesi veya ayrı bir oda istenirse, belgeler özellikle bu talebi desteklemelidir. Değerlendiriciler, dinlenme molalarının "mesai dışında" olduğunu ve gerçek "mesai üzerinde" test süresini azaltmadığını unutmamalıdır. Bazı sınav katılımcıları için, özellikle uzun süre dikkat çekmekte zorlanan DEHB'li olanlar için, ek dinlenme molası aslında uzun sınav süresinden daha faydalı olabilir.